Osmanlı Cellatlarının Öyküsü (1nci Bölüm) - AsilTürk - Yüreği Vatan Sevgisi İle Dolu Herkesin Buluşma Mekanı

**susurluklu** · 09-Mart-2011, 16:30

Osmanlı cellatlarının öyküsü

Ölülerden ve ölümden bahsetmek her zaman korkutmuştur insanoğlunu... Düşünsenize ölümden bu kadar korkan insanların cellatlar için neler düşündüğünü?

Cellatlar ayrı yerlere defnedilmiş

Her toplumda cellatlar korkulan hatta kimilerince lanetlenen kişiler olmuşlardır. Öyle ki Osmanlı döneminde cellatlar sadece yaşarken değil

öldükten sonra bile toplum tarafından dışlanmış ve mezarları bile ayrı tutulmuş.

Mezar taşlarında yazı yok

Eyüp Mezarlığı'ndaki

Pierre Loti kahvesinin çevresinde yer alan ve başlarında dikdörtgen taşlar bulunan bu mezarlık dünyada tek cellat mezarlığı olma özelliğini taşıyormuş. Taşıyormuş diyoruz çünkü....

Cellat mezarlarının yerinde apartmanlar

Yüzlerce cellatın mezarının bulunduğu bu mezarlar zamanla yok olmuş. Günümüzde sadece sekiz dokuz tanesi kalmış durumda. Cellat mezarlarının yerinde şimdi apartmanlar ya da başka insanların mezarları yer alıyor.

Eyüp Mezarlığı ile iç içe girmiş mahallelerde oturanlar için

ölülerle komşu olmak gayet normal ve alışılmış bir durum. Çocuklar bile korkmadan mezarların arasında oyunlar oynuyor. Bazı yollar ada ada yer alan mezarların adasından geçiyor.

Mahalleli bile cellat mezarlığını bilmiyor

Mahalleli bu duruma alışmış olsa da

yaşadıkları yerde cellat mezarlarının olduğunu bilmiyorlar. Öğrendiklerinde biraz korkuyor

çokça da şaşırıyorlar.

Cellatlar üzerine büyük araştırma

Peki Osmanlı'da cellatlar nasıl seçilirdi? Onlar neden böyle bir mesleği seçerlerdi? Tüm bu soruların cevabını Yaşar Karaduman'ın araştırmasında bulabilmek mümkün.

Sarayda cellatlar her zaman hazır bulunurdu

Osmanlı'da adam asmak

boğmak ve kelle kesmek

bir ceza şekliydi ve bunun için de sarayda her zaman cellatlar bulundurulurd. Bir gurup cellat

padişah ve diğer yüksek rütbeliler için her an hazır durumda beklerlerdi.

İnfazlar nerelerde yapılırdı

Sarayda verilen ölüm cezaları

Topkapı Sarayı bahçesinde bulunan bir çeşmenin önünde infaz edilirdi

cellatlar infazdan sonra kanlı baltalarını ve ellerini burada yıkarlardı

bu çeşmenin sağında ve solunda kesilmiş kafaların teşhir edildiği kelle taşları vardı bu taşlara ibret taşları da denirdi.

İnfaz çeşmesi

Bu çeşmenin bir adı da cellat çeşmesi veya siyaset çeşmesi idi

cellatların kaldığı yer ise çeşmenin bulunduğu duvarın arakasındaydı. Bu çeşme halen Topkapı Sarayı'nın ön bahçesinde bulunmakta

her gün önünden ne olduğunu bilmeden yüzlerce kişi geçmektedir.

Yedikule Zindanları

İnfazlar bazen de Yedikule Zindanları'nda yapılırdı. (Bu zindanlar ziyarete açıktır idamların ve işkencelerin yapıldığı yerler gezilebilir.)

İnfaz şekilleri

yani öldürme şekilleri

kişinin konumu

mevkii

rütbesine ve işlediği suça göre değişirdi. Osmanlı sultanları ve şehzadelerinin kanı dökülmez

yay kirişi

ip ve kementle boğularak öldürülürlerdi. Bu öldürme şekli Türklerin Müslüman olmadan önceki dinleri olan Şamanizm’den geliyordu. Doğan Avcıoğlu

“Türklerin Tarihi” adlı eserinin ikinci cildinde:” Şamanist Türkler kan akıtarak öldürmekten çekinirler

Osmanlı padişah ve şehzadeleri boğularak öldürülürdü” der.

Kelleler padişaha sunulurdu

İnfaz edilecek halktan biri ise

kelle kesme şekli uygulanırdı. İstanbul dışında

imparatorluğun uzak vilayetlerinde idam edilen devlet adamlarının öldürüldüklerini ispat etmek için

kesilen başları meşin bir kırbaya (torba) konur

torba balla doldurulur

İstanbul’a getirilir

gümüş bir tepsinin içinde padişaha sunulur

beden ise öldürüldüğü yere gömülürdü.

**susurluklu** · 09-Mart-2011, 16:39

İki yerde mezarı olan devlet adamları

Bu nedenle

başı başka yerde

bedeni başka yerde gömülü iki mezarı olan devlet adamları

sadrazamlar çoktur.. Bunlardan en meşhuru Viyana kuşatmasındaki başarısızlığı ile başı kesilen ve bir bal torbası içinde İstanbul’daki sultana gönderilen ve sonrada denize atılan Merzifonlu Kara Mustafa Paşa idi.

Kesilen başlar halka sergilenirdi

Bu kesilen başlar bazende Topkapı Sarayı’nın ilk giriş kapısına asılır halka gösterilirdi. Bu kapı sarayın en dıştaki ilk kapısıdır

kesik başların konulduğu oyuklar halen durmaktadır. Kafalar üç gün kalırdı burda

bazen yüzlerce kafa olurdu.

Gayrimüslimlerin infazı

Cellatlar

Müslüman olan kişilerin infazdan sonra başlarını

cesedi sırt üstü yatırarak koltuğunun altına

Müslüman olmayanları ise yüzü koyun yatırarak

başlarını kıçlarının üzerine koyardı.

Öldürülenin üzerinden ne çıkarsa celladın

Öldürülen kişinin cesedi ve üzerindeki kıymetli eşya

para ve giyecekleri cellatın malı sayılırdı. Cellat cesedi isterse atar

isterse ölünün sahiplerine mevki

rutbe ve konumuna göre parayla satardı

Dilsiz ve sağır olurlardı

Osmanlıda cellatlar dilsiz ve sağır olurlardı

bu iş için seçilen kişilerin dilleri kesilirdi. Osmanlı tarihinde en hazin boğarak öldürme olayı 28 Ocak 1595 te cereyen etmiştir.

Padişahlar kardeşlerini infaz ettirirdi

Fatih Sultan Mehmet’in imparatorluğun devamlılığını sağlamak amacıyla çıkardığı

“Nizamı Alem” fermanı gereğince

fermanın metni şöyledir:( Her kimseye evladımdan saltanat müyesser ola (nasip ola) karındaşlarını nizamı alem için katletmek münasiptir.) Üçüncü Mehmed

19 çocuk ve yetişkin şehzade kardeşlerini bir gecede dilsiz cellatlara boğdurmuştu. Ertesi günü Divanı Hümayun avlusuna üzeri kıymetli örtüler

kıymetli taşlarla bezenmiş sorguçlar ve kavuklar bulunan 19 şehzade tabutu konmuştu.

Üçüncü Mehmed 1595-1603 yılarında saltanat sürmüştür. Kanuninin torunu ve İkinci Selim’in oğludur

Kanije zaferi bu padişah zamanında kazanılmıştır. Üçüncü Mehmed bu zaferden sonra Ünye’de mezarı bulunan Tiryaki Hasan Paşa'ya bir çok değerli hediyelerle birlikte vezirliğe eş değerde Beylerbeyilik ünvanı vermiştir.

Cellatlar üzerine çıkmış kitaplar

Ondan sonra tahta geçen oğlu Birinci Ahmet

Fatih Sultan Mehmet’in koyduğu 150 senelik “Nizamı Alem” kanununu kaldırarak

kardeş öldürme geleneğine son vermiş ve kardeşini veliaht (gelecekte saltanatı devralacak kişi) ilan etmiştir. Cellatlar konusunda son zamanda üç yeni kitap yayınlanmıştır: “Cellatları da Asarlar- Ergün Hiçyılmaz” “Ölümün soğuk eli

Cellat-Muhammet Pamuk” “Cellat ve Ötekiler-Cengiz Yıldırım

Cellatlar insani duygulardan uzak ve merhemetsizdir

Osmanlı’da halk

İslam dininin adam öldürmeyi yasaklaması

can alan bu kişilere toplum tarafından hoş bakılmaması nedeniyle

bir çok insani duygu ve özelliklerden yoksun olan

acıma

merhamet

sevgi hisleri bulunmayan cellatları mezarlıklarına almamış

kendi aralarına gömülmelerini istememiştir.

Tarihçi Reşat Ekrem Koçu:

” Toplum

din ve ahlak anlayışımızın en güzel örneklerinden biri olarak

cana kıyan

kesen veya boğan celladın ölüsünü halkın

mezarlıklarına kabul etmemesi son derece takdire şayandır.” demiştir. Bu nedenle

Osmanlı cellatlar için İstanbul’un en ücra yerinde mezarlık yapmış ve cellatlar halktan ayrı olarak buraya gömülmüştür.

Yeni mezarlarla cellat mezarları iç içe

Bugün yeni mezarların arasında kalmış bir cellat mezar taşı bu mezarlık Eyüp semtinin Piyer Loti tarafındadır.

İki yerde cellat mezarlığı olduğuna inanılır

İstanbul’da iki yerde cellat mezarlığı olduğu bilinmektedir

Haldun Hürel.”İstanbul’u Geziyorum Gözlerim Açık” adlı eserinde bunlardan birinin

Edirnekapı’dan Ayvansaraya inen kara surlarının Eğrikapı civarında olduğunu yazar. Diğer bir cellat mezarlığı da Eyüpte

mezarlıklar arasından dar bir yokuşla çıkılan

Fransız yazar Pierre Loti’nin bir müddet yaşadığı

şimdilerde müze-kafe olan evin önünden gidilerek çıkılan

Karyağdı bayırında

Karyağdıbaba tekkesinin biraz ilerisindedir.

Mezar taşlarından anlaşılıyorlar

O zaman burası İstanbul’un en uç noktası kuş uçmaz

kervan geçmez kimsenin uğramadığı doğru dürüst yolu olmayan yabani ağaçlar içinde ürkütücü bir yerdi. Buraya Karyağdıbaba bayırı denmesinin nedeni biraz aşağısında bulunan bir bektaşi tekkesinden ileri gelir. Burası bugün normal mezarlık olmuştur

aralarda tek tük cellat mezarı kalmıştır. Bunların cellat mezarları oldukları ise mezar taşlarından anlaşılmaktadır. Osmanlı mezarlıkları

taş işçiliğinin en güzel örnekleri ile yapılmış mezar taşları ile doludur

burada gömülü insanların dünyada iken ne iş yaptıklarını mezar taşlarına bakarak anlamak mümkündür

vezir mi

denizci mi

subay mı yeniçeri mi

ulema mı

kadı mı? hepsi mezar taşlarından anlaşılır.

Yan yana iki Cellat Mezarı Cellat mezar taşlarının üzerinde ise

isim

doğum tarihi

ölüm tarihi gibi hiçbir yazı ve işaret yoktur. Bu taşlar iki metre yüksekliğinde 40-50 cm. genişliğinde dikdörtgen şeklindedir. Birçok insan bu taşların bu mezarlıkta ne aradığını

niye dikildiklerini bilmez

ama normal mezar taşları ile yan yana öylece dururlar

Lanetli mezarlık - dokunanlar ölür

Kuş uçmaz kervan geçmez bu mezarlığa

zamanında mahallelinin "lanetli mezarlık" dediği

gündüzleri dahi buradan geçmeye korktuğu biliniyor. Hatta bu mezar taşlarına lanetli olduklarına inandıkları için dokunamazlarmış bile. Çünkü buraya gömülenlerden birinin geride kalan aile fertleri birer hafta arayla bilinmeyen bir hastalıktan öldüler.

**DaLokay** · 09-Mart-2011, 17:55

Elinize sağlık çok güzel bir konu olmuş.

**susurluklu** · 09-Mart-2011, 20:48

tşk ederim üstad sagolun

**Tugtegin786** · 10-Mart-2011, 10:01

Rahman razı olsun

**Dinçer** · 10-Mart-2011, 10:17

Bilgi ve paylasim icin tesekkürler Tayfun.. AEo.

**susurluklu** · 10-Mart-2011, 11:12

allah razı olsun dostlar

**Melez25** · 10-Mart-2011, 12:47

Emeğinize sağlık çok güzel

**susurluklu** · 10-Mart-2011, 23:28

tşkkürler melez hanım

**BOZKURT-ÇAKIR** · 10-Mart-2011, 23:57

baya sürükleyıcı :) emegınıze saglık

Konu Bilgileri
	Konu Başlığı Osmanlı Cellatlarının Öyküsü (1nci Bölüm)	Konudaki Cevap Sayısı 9
	Şuan Bu Konuyu Görüntüleyenler	Görüntülenme Sayısı 610

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Farkli Bir Ses, Farkli Bir Nefes / 24 Saat Kesintisiz Türk Müzigi

Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)