1980'li yıllarda Çanakkale'nin civar köylerinden bir çiftçi tarlasını sürmektedir.

Pulluk bir cesede takılır bir asker sanki daha dün şehit olmuşçasına öylece yatmaktadır.

Hiç bozulmamış.

Gözleri yumulu uyur gibi...

Silahını sıkı sıkıya bağrına bastırmış elleriyle .

Bu öyle bir manzaradır ki melekler seyretmek için yarışırlar.

Köylü önce korkarsa da Çanakkale şehitleriyle ilgili dinlediği menkıbeleri hatırlayınca rahatlar.

Silahı incelemek ister ama askerin elinden almak mümkün olmaz.

Şehit sevgiliye sarılır gibi sarılmıştır silahına dokunsan dirilecek gibi bir hali vardır.

Korkmaya başlar ve muhtara koşar.

Muhtar yetkililere haber verir.

Biraz sonra bir komutan oradadır.

Asker silahını asla bırakmaz komutan hayretler içinde kalırsa da şehitlere ölü muamelesi yapılmayacağını bilen birisidir.

Gür bir sesle; “Asker görev bitmiştir silah bırak” der demez inanılması güç ama

askerin elleri yavaş yavaş gevşer ve silahı almaya muvaffak olurlar.

“Nasıl yaşarsanız öyle ölür nasıl ölürseniz öyle dirilirsiniz...”

Asker savaşırken şehit olmuştur ve hâlâ savaşın devam ettiğini sanmaktadır bir komutan “harp bitti” demeden silahını bırakmaz.

Şehidin sevgilisidir silahı…

tüm şehidlerimizin mekanları cennet olsun inşallah
konuyu açan kardeşimede tşkrlr a r o

__________________
[Üye Olmadan Linkleri Göremezsiniz. Üye Olmak için TIKLAYIN...]

Yüreği Vatan Sevgisi İle Dolu Herkesin Buluşma Mekanı

Bu görüntüleri görüpte tüyleri diken diken olmayan varmıdır acaba. Uğruna savaştıkları amaç Allah rızası ve Vatan idi. Şanlı atalarımızın ruhları şad olsun Mevlam mekanlarını cennet eylesin.