|
|
 |
 Forum |
Portal |
İlim Yuvası |
Video/Klip |
Kurallar |
Performanslar
|
Ödüller |
Gazeteler |
Facebook Sayfamız
|
Futbol Tahmin Oyunu |
Alexa |
Bize Yazın 
|
|
|||||||
| Farkli Bir Ses, Farkli Bir Nefes / 24 Saat Kesintisiz Türk Müzigi | |||
 |
|
|
|
 | ||
 |
|
|
|
LinkBack | Seçenekler | Stil |
30-Mayıs-2011, 22:13
|
#1 (permalink) |
Falih Rıfkı Atay’dan çankaya anıları:ÇÖKME
Falih Rıfkı Atay’dan çankaya anıları:
ÇÖKME Yıkılış (ONÜÇÜNCÜ BÖLÜM) Kendi kendime düşünürüm: Eğer o hâl devam etseydi ne olurduk? Padişahın sarayından son memurun yuvasına kadar  cemiyetin başı hazneye bağlı idi. Galata kaynaşmakta Beyoğlu şenlik içinde biz ise şehrin bu yakasında birbirimizin boğazına sarılmış sövüşüp duruyorduk. Sevmediklerinden öç almak için işgal casuslarına yanaşanlar çoktu. Bir sabah gazetelerde Asquit'in şu sözlerini okumuştuk: ''Asırların gördüğü en aşağılık idareyi tahrip ederek ileriye doğru bir adım attık. Büyük hasta ölüm döşeğinde. Birçok defalar pişmanlık getirmiştir. Bu hastanın milletler ailesi ortasında bir şer kuvveti olarak son günlerini yaşadığını umut edelim. Mezarı üstüne yazılacak kitabenin ne olacağını bilmiyorum fakat Osmanlı Devleti bir daha bâs-ü bâdelmevte nail olamıyacaktır.'' Hemen o gün Maarif Nazırı: - Elbet. Elbette diyor mağlûp değil miyiz? İstediklerini yapacaklar. Ertesi gün halkın yılgınlığı içinden bir ses çıkıyor. Bu ses Kadıköy kadınlarınındır. Kimdi bu hanımlar bilmiyorum. Gazetelerin koymaya cesaret ettikleri telgraf şu idi: ''Çanakkale müdafaasını yapan şehitlerin muazzez ruhları önünde Türk kadınlığına ve medeniyet âlemine hitap ediyoruz. Limanımıza girdiğini gördüğümüz ahenin kalelerin karaya çıkardıkları yarım milyon askeri denize döken milletimizi mağlûp addetmiyoruz. Peçelerimizi yırtan sonra da cihan hürriyeti namına harp ettiklerini ilân edenlere teessüf ediyoruz. Millî hukukumuzu ve ismetimizi muhafaza edecek hükûmet ve erkek yoksa biz varız.'' Böyle seslerle ara sıra yanmış yüreğimizin serinliğini duyardık. Bu sesler Anadolu ihtilâlinin ilk müjdeleri idi. O günlerde halk kâbuslarından biri de Ayasofya'dır. Ara sıra İstanbul semtlerinin sessiz ve gamlı durgunluğu üstünden bir ürperiş geçerdi. Bir gün öğleye doğru Gülhane kapısından Sultanahmed'e doğru çılgınca bir akına rastladım. Sanki dalgalar beni kaptı içine kattı. - Ne var? diye soruyordum. Heyecandan bitkin sesler: - Ayasofya'ya çan takacaklarmış... diyor. Camiin kapısına kadar gidiyoruz. Avlusunda silâhlarını çatmış ayaklarını germiş askerler var. Rahat bir nefes alıyoruz. Bunlar kıravatsız tıraşlı eski esvaplı fakir halk adamları... Karşı yakadan gelen haberler ise kötüdür. Tatlı su Türkü halk ıstırabından sıyrılmanın ve yabancılara sokulmanın yolunu bulmuştur. İşte size o zamandan kalma bir not: ''Orada İngiliz zabitinin dizini bacağı ile saran kadın. Barlar kabareler mızıkalar. Burada sandıklarının dibini karıştırarak son işlemeli peşkirini ve gümüş parçasını arayan halk kadını. Bedestende üstleri başları eski sesleri titriyerek bezirgândan fiyat sormağa utanan sapsarı yüzlerinde köklü bir İstanbul hüznü yaşlanan kadınlar...'' İngiliz subayı Armstrong'un da notları vardır: ''İstanbul'da hayat şen günahkâr ve zevkli idi. Gazinolar içki ve dans ile dolu idi. Vatanını düşünen yoktu. Tokatlıyan'a gidip orkestrayı dinlemek güzel kızları bakışlarla yakalayarak masalar arasında dans etmek Marmara adalarına giderek denizde yüzmek hoştu. Evler arabalar motörler emre hazırdı. Şişli tarafında Türk hanımlarının da katıldığı çaylar verilmekte idi. Bu hanımlar beni kırık dökük Türkçemle konuşmağa teşvik etmekte ve benim çok iyi Türkçe konuştuğumu söylemekte idiler. Hâlbuki bu doğru da değildi. Fakat o kadar methediyorlardı ki pabuçlarımın ayağımda uzadığını mahmuzlarımın her yere takıldığını hissediyordum.'' ''Ateş ve Güneş''i bugünlerde çıkardım. Durmadan kötülenen geçmiş içinden millet kahramanlığının birkaç hikâyesini kurtarmağa çalışıyordum. Bir iki fırçaya daha ihtiyaç var. İstanbul'un mütareke dekoru içine Rusların göçünü de katmak lâzım. İhtilâl ordularının yıkılmasından umut kesilmiştir. Hanedanın sağ kalan prenslerinden çarın son Hariciye Nazırı Çarikof'a kadar generaller amiraller Bolşeviklerin elinden yakasını kurtarabilen bütün burjuvalar İstanbul'a geliyor. Yıkılan Rusya Osmanlı saltanatının başkentine sığınmaktadır.
__________________
Gakkos23 
|
|
|
|
|
|
| Etiketler: anilarickme, atay8217dan, cankaya, falih, rifki |
| Etiketler |
| anilaricokme, anılarıÇÖkme, atay’dan, atay’dan, cankaya, falih, rifki, rıfkı |
| Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir) | |
| Seçenekler | |
| Stil | |
|
|
Normal
